جهان و اوضاع آن پس از ظهور منجيان همان‌طور كه در ابتداى اين گفتار اشاره شد ، سه موعود زرتشتى يعنى هوشيدر ، هوشيدرماه و سوشيانس كه سه فرزند زرتشت محسوب مىشوند ، هريك در سر هزاره‌اى ظهور مىكنند تا سامان‌بخش اوضاع نابسامان جهان و مردمان باشند . در روايات و متون زرتشتى در چگونگى پيدايش و تولد هريك از اين سه تن و ويژگى آنها و نيز اوضاع جهان در زمانه‌اى كه ظهور مىكنند مطالب نسبتا مفصلى ذكر گرديده كه در اينجا خلاصه‌اى از تلفيق اين روايات براساس سه كتاب بندهش ، دين‌كرد و روايات پهلوى 40 نقل مىگردد : بنابر روايات زرتشت سه بار با زن خود « هوو v ? ovh » نزديكى كرد و نطفه او به زمين رفت . ايزد نريوسنگ روشنى و زور آن نطفه را گرفت و براى نگهدارى به ايزد ناهيد سپرد تا به هنگام آن در آخرين هزاره از عمر جهان ( هزارهء دوازدهم ) به ترتيب سه دوشيزه از اين نطفه‌ها بارور شوند و سه موعود زرتشتى به پيدايى رسند . براى پاسبانى از اين نطفه‌ها 99999 فروهرهاى نيك تواناى پاك مقدسان گماشته شده‌اند . 41 جاى نگهدارى اين نطفه‌ها درياچهء كيانسيه ( - هامون ) است و گويند مانند سه چراغ در بن اين درياچه مىدرخشند . 42 گاه هوشيدر سى سال 43 به پايان سدهء دهم از هزارهء چهارم يعنى هزارهء زرتشت ، دوشيزه‌اى پانزده ساله موسوم به « ناميگ پد » ( نامى پد ) در آب درياچه مىرود و مىنشيند و از آن مىخورد . نطفه زرتشت او را بارور كرده و از آن هوشيدر به وجود مىآيد و اين همان نطفه‌اى است كه مرتبهء سوم قبل از آخرين بار زرتشت در هوو 44 نهاده بود . آن دوشيزه نه قبل از پانزده سالگى و نه پس از آن با هيچ مردى هم‌بستر نمىشود تا هوشيدر متولد شود : آن‌گاه سى زمستان [ از ] آن دهمين سده سپرى نشده - يعنى سى زمستان باقى مانده - دوشيزه‌اى كه [ نامش ] « نامى پد » است ، يعنى مادر آن هوشيدر نامى - از دودهءايست‌واستر ، 45 پسر زردشت - به آن آب رود و اندر آن آب نشيند و [ از آن ] خورد و آن نطفه ايشان به بالا تابد [ همان نطفه‌اى كه ] زردشت سديگر بار از پايان ( - سوم از آخر ) به بن « هوو » فراز هشت و آن پسر در آن داده شد كه او را نام بالندهء پرهيزگارى 46 است اگرچه آن كنيز ( دوشيزه ) پانزده ساله است نه پيش از آن با مردان خوابيد و نه پس از آن تا [ آن ] هنگام كه آبستن بود ( - شد ) تا آن‌كه او ( هوشيدر ) بزاد . ( دين‌كرد هفتم مدن ، ص 666 ؛ سنجانا ، ج 7 ، ف 7 بند 56 ) 47